donderdag 1 mei 2008

Weer thuis.... 20 april

Uitgeraast, en dizzy van het tijdverschil zijn we in Kuala Lumpur het vliegtuig weer ingestapt. Joek en Take slapen meteen. Joek weer in zijn bassinet. Take opgevouwen in zijn stoel. Nadat het eten geserveerd was, werd het donker gemaakt in het vliegtuig. Het is een echte nachtvlucht. Ik kan de slaap niet vatten. Papa kijkt een filmpje. Joek slaapt erg onrustig en wordt regelmatig even wakker. We tellen de uren echt af. En dan is 12 uur best lang. Als Take dan na 6 uur slapen wakker wordt (inmiddels 6 uur ’s ochtends Kuala Lumpur tijd), gaat hij gewoon spelen in de ruimte die hij heeft (een vliegtuigstoel en de ruimte ervoor op de grond…). Joek kruipt, klimt en onderneemt van alles om aan zijn bewegingsdrang te kunnen voldoen. Bijzonder dat kinderen gewoon accepteren zoals het is.

Na de douane(paspoortcontrole) gaan we eerst oma en opa zoeken achter het raam. Zij en ook wij moeten geduld hebben. Het duurt erg lang voordat de berg bagage eindelijk doorkomt. In de aankomsthal worden Take en Joek met een Bob de Bouwer ballon door opa en oma begroet. Vóór achten zijn we thuis. De tulpen bloeien inderdaad vrolijk in het voortuintje. Wat een gezelligheid. De zon laat nog op zich wachten. Vreemd om weer thuis te komen. Take en Joek halen hun speelgoed tevoorschijn en hebben nauwelijks oog voor het verjaardags kado.
Nog stuiterend van de adrenaline, hijst papa zich in zijn Hurley tenue en neemt mama de kinderen mee naar Myra. Take en Joek spelen met hun stick en tennisbal op de hockeyclub gewoon door. Ondanks de vermoeidheid gaan ze niet slapen.

Om vier uur gaan we even liggen, samen met de kinderen. Om half zes hebben we afgesproken met Eva en familie. Als we zes-en-half-uur later, om half elf, wakker worden, begrijpen we wat er bedoeld wordt met een jetlag; We hebben Eva met aanhang voor niks laten komen, geen bel gehoord. Wat stom is dit. Joek sluit zich bij ons aan en speelt gewoon tot half drie in de nacht alsof het een normale dag is. Take wordt om twee uur wakker en houdt papa tot vijf uur nog bezig.
Ondanks deze jetlag nacht, is Joek keurig om zeven uur wakker. Take volgt om negen uur. We gaan proberen er een normale dag van te maken….

We zijn weer thuis.

Geen opmerkingen: