We zijn vastbesloten er een superdag van de maken. Om negen uur zitten we tegenover het Holidaypark aan de koffie met croissants. Pas dan besluiten we om naar Mauki Maori Village te gaan. Half uurtje terug op de weg (SH5) naar Taupo. Is het alleen maar ’s avonds open….
Een kwartier verder (terug!) richting Taupo gaan we naar Waimangu Thermal Valley. Het nieuwste hydrothermale en vulkanische gebied van Nieuw Zeeland volgens de informatie hier. Mount Tarawera heeft dit gebied na de uitbarsting in 1886 zo gevormd. Sindsdien is de grond nog steeds warm, zijn er modderpoelen en komt er stoom en rook uit allerlei gaten.
Het water in de meren en riviertjes is warm, variërend van 55 tot 97 graden celsius.
Ondertussen lopen we de walking en hiking route van anderhalf uur, en zullen de bus terug nemen. Het boottochtje laten we voor wat het is omdat we nog naar Matamata willen rijden om de Hobbiton excursie te doen van 14.50 uur...
Na een kwartier lijkt het erop dat we de geplande bus nooit gaan halen, ook al rennen we het steile pad omhoog. Hoe kan de informatie juffrouw nou zeggen dat we rustig aan konden doen!
De omgeving is absoluut surrealistisch. Stoom komt van het meer omhoog. Een riviertje waar papa z’n handen aan brand. Roze en gele rotswanden, oranje met turquoise “terrassen” gevormd door het lava en de combinatie heet water met mineralen.
We kijken ons ogen uit, terwijl we haastig verder gaan. Als we dan echt uithijgen op het hoogste punt en inzien dat we het echt niet gaan halen, gaat er eindelijk een belletje rinkelen……
Daylight Saving Time; dat is ingegaan van zaterdag op zondag, dat is de reden waarom de winkel naast de bakker vanmorgen nog niet open was om negen uur (het was toen pas acht uur !), de kinderen dus pas om 10.00 op school hoeven te zijn en daarom was het hek bij de Huka Falls dat om half zes Sharp dichtgaat, nog niet dicht om half zes (was toen pas half vijf), enz enz. Wij zijn gewoon de enige in heel Nieuw Zeeland geweest die vijf dagen lang in een andere tijd hebben geleefd! Is dat niet pas echt vakantie ??????
Slap van de lach leggen we in rustig tempo de rest van de route af. En we hebben tijd over om de bus te halen. We lunchen op de parkeerplaats in de camper voordat we ruim anderhalf uur rijden naar de Filmlocatie van de Hobbit op het land van Boer Alexander vlakbij Matamata (ten oosten va n Hamilton). (ik moet bekennen dat ik de film met de Hobbits nog niet heb gezien, papa wel)
Ook hier is het de Nieuw Zeelanders weer gelukt een interessante toeristische attractie te maken. Met een busje rijden we 10 minuten naar de afgelegen locatie waar gefilmd is bij de Hobbiton. We horen waarom dit landschap is gekozen om te dienen als locatie, en waar precies wat heeft gestaan. Heel bijzonder landschap, nog bijzonderder hier rond te lopen zonder dat ik de film heb gezien.
Wij zijn de enige deze excursie en de jongens rennen (uiteindelijk) vrij rond. Zij, en ook wij, vermaken ons prima. We drinken zelf het speciaal gebrouwen bier, Sobering thought, dat de crew tijdens de opnames dronk.
Inbegrepen bij de tour zit een demonstratie schapen scheren en fles melk voeren aan de lammetjes. Joek is er klaar mee, Take vindt het wel stoer. Om vijf uur zijn we klaar met deze extra lange dag, die zonder dat we het wisten om half zeven al was begonnen.
Nog even een uur doorrijden naar Hamilton Holiday park. Hier blijven we twee nachten.
Hamilton is de plaats waar Take zijn derde verjaardag gaat vieren. Papa bouwt het kado alvast. We hangen de slingers op en zijn klaar voor een feestdag. Take mag kiezen wat we gaan doen. We zijn benieuwd.
Uitgeraast, en dizzy van het tijdverschil zijn we in Kuala Lumpur het vliegtuig weer ingestapt. Joek en Take slapen meteen. Joek weer in zijn bassinet. Take opgevouwen in zijn stoel. Nadat het eten geserveerd was, werd het donker gemaakt in het vliegtuig. Het is een echte nachtvlucht. Ik kan de slaap niet vatten. Papa kijkt een filmpje. Joek slaapt erg onrustig en wordt regelmatig even wakker. We tellen de uren echt af. En dan is 12 uur best lang. Als Take dan na 6 uur slapen wakker wordt (inmiddels 6 uur ’s ochtends Kuala Lumpur tijd), gaat hij gewoon spelen in de ruimte die hij heeft (een vliegtuigstoel en de ruimte ervoor op de grond…). Joek kruipt, klimt en onderneemt van alles om aan zijn bewegingsdrang te kunnen voldoen. Bijzonder dat kinderen gewoon accepteren zoals het is.
Om vier uur gaan we even liggen, samen met de kinderen. Om half zes hebben we afgesproken met Eva en familie. Als we zes-en-half-uur later, om half elf, wakker worden, begrijpen we wat er bedoeld wordt met een jetlag; We hebben Eva met aanhang voor niks laten komen, geen bel gehoord. Wat stom is dit. Joek sluit zich bij ons aan en speelt gewoon tot half drie in de nacht alsof het een normale dag is. Take wordt om twee uur wakker en houdt papa tot vijf uur nog bezig. 
Wat een luxe, met de auto vertrekken we pas na de file over de Harbour Bridge, naar Waitakere Ranges, aan de westkust. Daar zouden namelijk de Kauri bomen zijn. De enige echte nog levende kauri boom van 2000 jaar oud staat op 2 uur rijden van Auckland. De Kauri zijn gebruikt als de "Enten" in LOTR. 
De wandeling loopt door regenwoud van bijzonder formaat; een kolkend riviertje (door al de regen van de afgelopen dagen, erg grote bomen dus en regenwoud in vol ornaat. Joek loopt een half uur op eigen benen mee. Mama gaat met wandelschoenen aan door haar enkel, blijken de zolen volledig “gaar” te zijn. Laatste tochtje voor deze schoenen dus. Joek zat trouwens goed vast in de rugdrager en schrok alleen en heeft geen blijvend letsel overgehouden aan mama’s val. Hij zei de rest van de wandeling wel steeds:”niet vallu, hè”.
Wij zijn de enige deze excursie en de jongens rennen (uiteindelijk) vrij rond. Zij, en ook wij, vermaken ons prima. We drinken zelf het speciaal gebrouwen bier, Sobering thought, dat de crew tijdens de opnames dronk.
