vrijdag 18 april 2008

Parnell, Auckland Museum en Devonport route, donderdag 17 april ‘08

Iedereen werd wakker in een ander bed, dat betekent een slechte nacht…Na het ontbijt (kopje thee, geroosterd broodje met pindakaas of chocopasta (iets anders is niet meer voorradig) willen Take en Joek naar de kinderen die op het gigantische veld bij de buren = school spelen. Ze zijn net naar binnen, maar we spelen wel met de kleine broertjes en zusjes in de speeltuin van de school en de zandbak met grote Scoops. Wat hen betreft hoeven we niet verder op pad.

We nemen ze toch mee naar Auckland Museum. Gisteravond heeft de tourdirector gelezen over de mogelijkheden van een Maori Performance en kinderonderzoekscentra in het museum. We hebben een half uur om het museum te verkennen, voordat de show begint. Na vijf minuten achter Joek aanrennen, die steeds achter allerlei muurtjes en grote zalen verdwijnt, en naar de toilet met Take, hebben we daar genoeg van en gaan we koffie drinken (om bij te komen).
Het lukt de Maori’s om de aandacht van de kinderen het hele half uur vol te houden met hun dans en zang voorstelling. Als de Haka wordt opgevoerd, glunderen ze allebei omdat we dit in de camper vaak héél hard gedraaid hebben. Dan nog even op de foto en door naar het Discovery Centre voor kleine kinderen zoals de onze. Pfff, dat geeft een beetje rust. Hier kunnen ze geen kwaad. Take vindt ook deze “speelkamer” awesome.

Ondanks dat wij nog zoveel willen hier in Parnell (leuke winkels, cafés enz) en de rest van het centrum van Auckland, gaan we terug naar “huis” om uit te rusten (zoals we dat noemen voor Take).

Het middagprogramma bestaat uit een tochtje door Devonport. Het weer is prima vandaag, graad of 22 en lichte bewoling. Eerst het “centrum” op de Queens Parade met speeltuin, en Library, waar het papa lukt de tekst (van 15 april) op de blog te ztten. Het is zeer teleurstellend dat zelfs hier geen normaal functionerend internet te vinden is…..en we begrijpen dat aan de andere kant van de wereld met smart op nieuwe teksten en foto’s wordt gewacht…

We rijden door naar Cheltenham Beach via North Head Point. Uiteindelijk gooien we de onvermijdelijke steentjes naar de zee op Narrow Neck Beach.

Via de Lone Star (kindvriendelijk restaurant) terug naar huis. Zonder gehuil of enige vorm van protest vallen de jongens voor achten in slaap. Wij beseffen helaas maar al te goed dat er nog één dag te gaan is. Eerlijk gezegd worden we daar niet blij van, ongelooflijk hoe snel de afgelopen weken voorbij zijn gegaan.
Morgen moeten we wel de skytower op, weer of geen weer.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Volgens mij heeft Joek het de laatste paar dagen erg naar zijn zin als ik die foto's mag geloven. Maaike, sterkte met je enkel of valt het wel mee?

Hier begint de zon langzamerhand door te komen. Zondag hockeyen en mijn dames zijn op weg naar de play-offs. Zware periode voor ze, maar ik heb er nu al zin in.

Anoniem zei

Hai allemaal,

Wat is het leuk om al jullie verhalen te lezen. Wat een prachtige foto's ook. En wat leuk voor ons dat jullie weer gauw terug komen! Succes met de terug reis en tot heel snel!

Groetjes E+E+M+T

Anoniem zei

Hallo Kindjes, Het zit er bijna op.Wat is het allemaal snel voorbij gegaan.Maar wat hebben jullie veel gezien en gedaan. Ook deze laatste blogs spreken weer boekdelen. Weer een goed verhaal met prachtige plaatjes. (op die versleten schoenen na.Wel op een schitterende reis maar nieuwe schoenen voor vertrek?)Als jullie dit nog lezen voordat jullie in het vliegtuig stappen, wensen we jullie een prettige en voorspoedige reis. Ik hoop dat de kinderen het nog even trekken en dat jullie ook nog even kunnen slapen tijdens de vlucht. We gaan jullie weer zoveel mogelijk volgen. Leuk voor de plaatjes voor later. Tot gauw ziens, liefs en een dikke knuf. O&O Strand