donderdag 17 april 2008

Rainy Tuesday, 15 april ‘08



Regen, regen, regen.

Om half negen de laatste boot vanaf Stanley Bay (vanaf Devonport varen ze wel de hele dag maar dat is ruim 20 minuten lopen), maar vijf minuten lopen vanaf ons nieuw onderkomen. Nog voordat de Waterfront Café (downtown Auckland) open is, staan wij al binnen voor koffie. Dit is nog geen 50 m. vanaf de ferry. Maar de regen komt met zoveel bakken uit de lucht dat verder zoeken naar koffie geen optie is.
Met dit weer zijn de mogelijkheden beperkt.

We besluiten naar Kelly Tarlton’s Underwater World te gaan. Eerst naar het informatiecentrum. We huren een auto voor de komende dagen, waardoor onze aktie radius wat groter wordt en de weersafhankelijkheid wat minder. Joek vindt het allemaal wel mooi geweest. Hij wil niets meer en krijst alleen maar. Kelly Tarlton’s gaan we niet halen, het wordt het 10 m. verderop gelegen National Maritiem Museum. Joek kan los. Take trouwens ook.

Om half twaalf staan we weer buiten in de regen. Mama neemt de eerste ferry terug naar “huis”. Voelt wel wat raar; ben je in Auckland City, kom je niet verder dan 50 m. vanaf de pier….Papa gaat naar zijn meeting.

Eenmaal in Devonport doen we een functionele aankoop; twee paraplu’s (koe en bijtje). Take vindt het prachtig en zingt de hele weg naar huis. Op zich best bijzonder omdat de pouring rain ons soaking wet maakt. Joek valt ondanks de regen gewoon in slaap op mama’s rug.
Tot op de luier zijn we helemaal nat, er staat zelfs water op de zitting van de buggy. Gelukkig hebben we een douche én wasmachine. De rest van de middag brengen we door met slapen (Joek tenminste), klei, puzzels en het Z@ppelin Doe-boekje (met dank aan de gevers uit NL).

Aan het eind van de middag klaart het op. Papa neemt ons in zijn kleine broertje van de grote camper mee naar het strand van Takapuna (10 minuten rijden). Terwijl de jongens steentjes gooien in de zee, genieten wij van de donkere wolken, regenboog en doorkomende zonnestralen met in de verte de vuurtoren van Rangotito Island. Schitterend zo bij de zee.


De dag eindigt zoals altijd, de jongens aan de melk, uitgeput en klaar om naar bed te gaan. Een vroegertje vandaag, acht uur, zodat de blog bijgewerkt kan worden en papa een filmpje kan kijken (alhoewel hij nog steeds geen geluid uit de tv krijgt). Ik ga nog even door omdat de tekst van gisteren is verdwenen. Het wordt nu met terugwerkende kracht een samenvatting, sorry lezers.

Geen opmerkingen: