Het weer is veranderd; het is fris en bewolkt. No worries. Eerst maar op zoek naar koffie. De Picton Bakkerij blijkt door, van oorsprong, Rotterdammers gerund te worden. Toch heerlijk gebak en koffie. Picton is een stadje dat leeft van de toeristen die van zuid naar noord eiland reizen en vice versa. Alles lijkt wel vertraagd en verouderd. Je wordt er wel rustig van.
Joek slaapt ’s middags in zijn eigen Nomad reisbedje, en al snel volgt de rest van de familie zijn voorbeeld. Zo hoort het ook op een rustdag.
Aan het eind van de middag gaan we toch nog even met de emmers (Joek heeft inmiddels een eigen emmer en schep gescoord in Picton) naar het Shelley Bay aan de noordkant van de haven (dus niet naar Waikawa Bay) op loopafstand van het Holidaypark. De camper blijft dus ook in de ruststand.
Op de terugweg drinken we een borrel in de Echo, een oud vrachtschip uit 1905 dat op het droge ligt in de haven. Het heeft wel wat, zo’n schip op het droge. Er is veel meer van te maken dan wat het nu is. Het blijkt te koop, zowel de handel als de boot zelf. Dat verklaart een boel.
Eigenlijk is het een gedenkwaardige dag. De laatste dag op het Zuidereiland. Ondanks dat we het erover eens zijn dat we hier nog wel eens komen, voelt het alsof we het grootste deel van de reis achter ons laten. En dat is ook zo….
Geen opmerkingen:
Een reactie posten