Daarna achter Joek aan, door het Settlers Museum gerend. Leuk museum om te bezoeken, tenminste dat wat ik ervan gezien heb. Na de koffie op het Octagon, het centrale achthoekige plein van Dunedin, naar George street = winkelstraat.
In hoog tempo struinen we de winkels af. Dan is het tijd voor de broodnodige speeltuin. Het doel zijn de botanische tuinen, die blijken verder weg dan gedacht.
We hebben veel trek in de lunch maar helaas krijgen we hier het slechtste broodje ooit gegeten, de lunchroom heet Croqs&Crepes of zoiets. En ook nog eens geen speeltuin in zicht….
Uiteindelijk passeren we die dan toch op weg naar het steilste straatje van de wereld. Baldwin street is nog eens een 20 minuten verder. Ons humeur daalt. Maar ondanks dat we behoorlijk moe gelopen zijn, bestijgen we dan toch het idioot stijle straatje. En daar krijg je dan weer een kick van.
Pffffff, we hebben het certificaat verdient.
Met de taxi laten we ons terug brengen naar St. Kilda. Onderweg springt mama samen met de buggy bij de supermarkt uit de taxi. Handig met zo’n kinderwagen de broodnodige boodschappen vervoeren.... Toch weer 20 minuten terug naar de camping. Genoeg gelopen vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten